пятница, 30 декабря 2011 г.
Итоги уходящего 2011 года.
Последние дни уходящего года... Люди проводят их по-разному: кто-то спешит в магазины за продуктами, к новогоднему столу, кто-то покупает подарки, кто-то наряжает елку. Я же, разобравшись с большей частью этих дел, решил выделить часок на написание этого поста, подбивающего итоги прошедшего года. Буду писать по-русски, потому что не владею родным языком до такой степени, чтобы выразить все, что хочу сказать. Стыдно, конечно, такое говорить, но буду исправляться. Честное слово.)
понедельник, 26 декабря 2011 г.
Толькі страціўшы ўсе, мы знаходзім волю!
Калі я ўпершыню глядзеў гэты фільм, мне злдавалася, што гэта звычайны баявік, мноства якіх выходзіла на прыканцы 90-х...Зараз я скончыў чытаць кнігу і яшчэ раз паглядзеў фільм ... Мой мозг цяпер гатовы выбухнуць ад думак ... Тайлер Дерден - чалавек, які здольны змяніць светапогляд пасля першага ж прачытання кнігі або пасля некалькіх праглядаў фільма ... Бо сапраўды, часта чалавека нешта ўтрымлівае ад неразважлівасці ... а калі гэта "нешта" перамагчы. Можа быць пасля гэтага ты здзейсніш нешта вялікае і годнае .. На жаль герой кнігі накіраваў сваю энергію на разбурэнне ... А бо можна накіраваць яе на стварэнне ... "Маючы шмат мыла, можна падарваць усё, што заўгодна." Калі слова "падарваць" разглядаць не ў разбуральным сэнсе, а ў сэнсе "пераступіць праз немагчымае"? Што тады? Тайлер вырашыў, што свет неабходна будаваць зноўку, зруйнаваўшы ўсё тое, што па сваім няведанні і нядбайным адносінах да прыроды зрабіў чалавек ... Можа ён мае рацыю ... Добра што-то я адышоў ад тэмы ... Што тычыцца фільма, то акцёры згулялі дзівосна ... Хоць чаго яшчэ можна чакаць ад Піта і Бонэм Картэр?))) Яны змаглі перадаць атмасферу кнігі. Але многае зрабіў і закадравы голас ... Калі б не ён, то сэнс фільма зразумець было б немагчыма ...Не абышлося там і без ладнай долі гумару.Хай месцамі чорнага, але гумару)). Увогуле я магу сказаць адно: Гэтую КНІГУ варта пачытаць, а ФІЛЬМ можна аднесці да разраду "варта паглядзець перш чым памерці".
З.Ы. Калі прагледзець фінальную сцэну (калі бурацца будынкі і ГГ стаіць з Марлай) пакадрава, то гледача чакае невялікі сюрпрыз .))))
пятница, 23 декабря 2011 г.
Рецензия на роман Ольги Денисовой "Придорожная трава".
Автор, о произведении которого я хотел бы рассказать, к сожалению малоизвестен в современном литературном мире, да и в обществе вцелом. Возможно, так случилось из-за того, что она не издает свои книги, а существуют они только на просторах глобальной паутины. Зовут эту женщину Ольга Денисова. На ее счету уже порядка пятнадцати произведений, все они достойны похвалы, но я заострил внимание лишь на одном из них – романе «Придорожная трава». Сюжет его, кажется несколько банальным, но на самом деле, под внешней простотой изложения скрывается очень глубокая мысль, отражающая всю суть человеческой души, разбалованной благами, предоставляемыми современным миром.
вторник, 6 декабря 2011 г.
Высоцкий. Спасибо, что живой...
Сёння схадзілі ў кіно на рэзанансную прэм'еру фільма пра Высоцкага, а дакладней пра некалькі дзён яго жыцця. Што я магу тут казаць... Фільм сапраўды - адзін з самых лепшых твораў кінематографа, бачаных мной у апошні час... Рэжэсура на вышыні, ігра акцёраў выдатная. Перад намі сапраўды паўстае Высоцкі ва ўсім сваім харастве. Трэба сказаць, што акцёр (Бязрукаў, ці Ўдавічэнка) імкнуўся зыграць так, каб ўсялякія адрозненні сцерліся. У яго гэта амаль атрымалася ... Але цалкам скапіяваць неардынарнага паэта вельмі і вельмі складана, таму асобныя недахопы можна яму дараваць. Нажаль, ў ленце было мала вершаў і музыкі, а адлюстроўвалася, калі так можна казаць, бытавая старонка жыцця. Другарадныя ролі былі сыграны таксама добра. І Ургант і Панін - усе пастаралісь, вось толькі Акіньшына не ўпісалася у агульную карціну. Мая адзнака гэтаму твору - 9 з 10. Нават некалькі салдацікаў, салодка пасапываючых побач, на працягу двух гадзін, не паўплывалі на фармаванне станоўчых уражанняў.)))
пятница, 2 декабря 2011 г.
Боль на сэрцы
Цяжка на сэрцы.... Цяжка з-за таго, што незвычайна востра адчуваю зараз адсутнасць справядлівасці ў нашай краіне. Няўжо нашыя людзі такія сляпыя, што не бачуць звычайных рэчаў? Расстрэл? Хіба гэта правільна? Калі два гэтых хлопца здзейснілі тэракт, то чаму не было прыведезена доказаў, якія дакладна пацвяржаюць гэта? А калі гэта не яны? Зноў і зноў усплывае ў памяці "справа Міхасевіча"... Вы гатовы асудзіць невінаватага? Я не! Я канчаткова заблытаўся ў жыцці: не ведаю дзе дабро, а дзе зло, дзе праўда, а дзе хлусня...Людзі, адчыняйце свае вочы, зірніце на ўсё тое, што адбываецца навокал сваімі вачыма, а не цераз камеру аператараў нашага тэлебачання... Прачніцеся!!! Больш не магу пісаць... Кожны вырашае ўсё сам...
Подписаться на:
Комментарии (Atom)
